yatay banner

Halil Sezai babası öldükten sonra niye eleştirildi?

     Halil Sezai babası vefat etmiş. Allah rahmet eylesin. Babasının vefat haberini konsere çıkmadan önce almış. Ama buna rağmen konseri iptal etmemiş. Yine de çıkmış, zor bir halde konserini tamamlamış. Bazıları bu durumu çok eleştirmiş. “Baban ölmüş. Ne şarkı söylemesi?” demeye getiriyorlar yani. Bu durumu genelde tiyatrocularda duyardık. Sanatçı yine de çıkar, oyununu oynardı. Çünkü şov devam etmeliydi. Bu tartışmada bazıları Haluk Bilginer’in söylediklerini örnek gösteriyorlar. Ne demişti Haluk Bilginer? “Babam öldü ama hala sahneye çıkarım yavşaklığına asla inanmam. Önce insandır önemli olan, oyun değil. Ben babam ölürse sahneye filan çıkmam, k.ıçımı yesin herkes”. Tamam, kendisi bu duruma katılmayabilir. Ama bu kadar çirkin bir şekilde ifade etmesine de gerek yoktu.
YARGILAMAK HOŞ BİR ŞEY DEĞİL YA

     Halil Sezai babası öldükten sonra yapılan bu tartışmaya bir cevap verdi mi bilmiyorum. Ama şunu biliyorum: Konsere çıktı diye kimse Halil Sezai’yiyi yargılayamaz. Herkes farklıdır. Herkesin olaylara vereceği tepkiler de farklıdır. Ben sadece saygı duyarım. Ülke olarak bir yerlere gelememizin sebeplerinden biri de budur. İnsanları yargılamak. Ya bırakın. İnsanlar nasıl istiyorlarsa yaşasınlar. Bize sadece saygı duymak düşer. 


12 yorum:

  1. Ben babam öldüğünde nefes almak da zorlanmıştım sahneye çıkma olayını anlamam pek mümkün değil. Haluk Bilginerin dilini biraz sert bulmakla beraber fikrini destekliyorum

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Olması gereken bu zaten. Sizin gibi fikrini söylemek, yargılamak değil. Yorumunuz için teşekkürler ederim.

      Sil
  2. Ülke olarak bir yerlere gelemememizin bir diğer sebebide bu zaten. Mantıklı hareket etmioruz. Hissettiğimiz gibi yasiyoruz.

    Her insan her olaya ayni tepkiyi versydi tek tip kişilikler haline gelirdik. Oysa herkes ne kadar farkli. Mutlu bir duruma kimisi hoplaya zıplaya kimisi sakince gülümseyerek tepki verir. Bunu eleştirmiyorsak onu neden elestiriyoruz ki ?

    Sonucta onun babası ve beni yada bizleri hiccc ilgilendirmiyor !

    Hii kisisel fikrime gelince "BENDE ÇIKMAZDIM" ama O çıktıysa saygı duyarım. Acıları farklı yasıyoruz demekki.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Herkes senin gibi düşünse keşke. Yorumun için teşekkür ederim.

      Sil
  3. merhaba..takibe geldim..blog sayfama beklerim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tabi ki. Hoşgeldiniz 😀 Yorumunuz ve takibiniz için teşekkür ederim.

      Sil
  4. Kişi içinde neler yaşıyor bilemeyiz.Kendi kararı sonuçta.İster çıkar sahneye ister çıkmaz.İlla bulacağız yargılayacak şeyler.Sanki hepimiz mükemmeliz :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sorma sorma. Bırakın insanlar nasıl istiyorsa öyle davransın. Yorumun için teşekkür ederim.

      Sil
  5. Bana da ters gelen bir durum ama Halil Sezai nasıl hissettiyse onu yapmış. Bize ne kime ne? Zaten toplum olarak en büyük kötü özelliğimiz başkasının adına düşünmek, başkasının adına karar vermek ve kolayca yargılamak...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anlamıyorum. Bırak başkasını eleştirmekten. Sen kendine baksana. Yeni nesiller her yaşantıya saygı duyacak şekilde yetiştirilmeli. Yorumun için teşekkürler.

      Sil
  6. Tamamıyla sana katılıyorum. Belki sanata ne kadar saygı duyduğunun ifadesi ya da acısını hafifletmeye yardımı olacaktır. Bu kişisel bir karardır, saygı duymak gerekir. Haluk Bilginer'i bu çirkin ifadesinden dolayı kınadım doğrusu.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dediklerinden her ikisi de olabilir. Sonuçta kendi tercihi. Saygı duymayı bir öğrenebilsek işte. Haluk Bilginer'e ben de yakıştıramadım o söylediklerini. Yorumun için teşekkür ederim.

      Sil

Blogger tarafından desteklenmektedir.