Çocukluğumun 4 çizgi filmi...

        4 yaşında bir yeğenim var.Adı Aras.Bugün,çizgi film kanallarını gezerken Tomas’ı görünce yüzü ışıldadı.”Aaa Tomas”dedi.O an düşündüm.”Bir insan,bir çizgi film için bu kadar sevinir mi?”diye.İşte,çocuk olunca seviniyorsun.Yahu çocuk olmak ne güzelmiş.Bir çizgi filmi görünce heyecanlanmak ne güzelmiş.Bugün o günlerimi,çocukluğumu ne kadar da özlediğimi fark ettim.Ve çocukluğumdaki hiç kaçırmadığım çizgi filmlere gittim.
        Neler yoktu ki bizim zamanımızda.Bu arada ek bir bilgi vereyim.Bizim zamanımız diyorum.Ben 1987’liyim.Yavaş yavaş 30’a merdiven dayamaktayım.Sizinle çocukluğumun o unutamadığım ve hala çıktığında izlediğim çizgi filmleri paylaşmak istiyorum.

        1)Şirinler:Aklıma ilk Şirin Baba gelir Şirinler deyince.Ve mantardan evler.Şirinler’e dair en çok hatırladığım şey de Şirinler’in başlayış fragmanının sonundaki söze inanmamdı.Hani orda diyordu ya,”Siz de uslu bir çocuk olursanız belki bir gün Şirinler’i görebilirsiniz”diye.O söze o kadar çok inanmıştım ki.Şimdi de o söze inanmamı çocukluğun o temiz saflığına bağlıyorum.Keşke hep böyle şeylere inansak değil mi?
        2)Ninja Kaplumbağlar:Şimdilerde yapılan Ninja Kaplumbağları hiç beğenmiyorum.Böyle gözleri bembeyaz.Araba farları gibi.Hiç orjinalinden örnek almamışlar.Ama o ilk Ninja Kaplumbağalar bir harikaydı.
        3)Casper:Ninja Kaplumbağalar’ın yeni dönem çizgi filmlerinde olduğu gibi Casper’ın da yeni bölümleri çok kötü.O eski incelik ve naiflik yok.Çizgi film için incelik ve naiflik kelimeleri kullanılır mı?Casper için kullanılır.
        4)Tom ve Jerry:Herhalde Tom ve Jarry’i unutmamı beklemediniz.Kim bilir kaç nesil onlarla büyüdü.Bu arada hemen belirteyim ben Tom’cuydum.

        
Blog Linki:yasamdanyazilar.blogspot.com.tr

Cem KAZAN

1987 yılı Düzce doğumluyum. İlkokul, ortaokul,lise,üniversite hepsini Düzce'de okudum. Üniversiteyi Düzce'de okumamın nedeni yanlış lise seçimimdi.Daha Fazlası

    Blogger Comment
    Facebook Comment

4 yorum:

  1. İnsana tebessüm ettiren güzellikte bir yazı olmuş. Boş bir vaktimde bende karalayayım bari, çocukluğumun çizgi filmlerini.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bence de karalayin. O günleri yazmak huzur veriyor. Vakit ayirip yorum yaptığınız için teşekkürler Burak Güngör.

      Sil
  2. "Kimse mutsuz değildir. Sadece bazıları çocukluğunu kaybetmiştir." demiş William James. Çocuk olup da mutsuz olmak neredeyse olanaksız. Böyle olunca, arada bir çocuklaşmak gerek. Ve çocukluğuna dönüp çocukça oyunlar oynamak, çizgi filmler izlemek gibi. Kısacası, çocukla çocuk olmak bile insanı mutlu ediyor. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yegenim Aras sayesinde cocukluguma dönüyorum:) Vakit ayirip yorum yaptığınız için teşekkürler Sahriye.

      Sil

Yorum yapmak ister misin :)